Pepijn van Rooij


Een reactie plaatsen

Kruik

Een man ging iedere dag naar de rivier om water te halen. Hij deed dat met twee kruiken aan een houten juk. De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en verloor permanent water. Bij thuiskomst was de oude kruik dan ook vaak al halfleeg.

De oude kruik leed daar onder. Op een dag kon hij het niet meer voor zich houden en zei hij tegen de waterdrager: “Meester, ik schaam me zo omdat ik niet in de schaduw van uw andere kruik kan staan. Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies.” “O, maar dat wist ik immers allang,” antwoordt de waterdrager. “En toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken.”

Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen? Ze groeien alleen maar aan jouw kant. Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan ik steeds een prachtig boeket plukken.

Zo heeft de gebarsten kruik het nog nooit bekeken. Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken, dat was nog nooit bij hem opgekomen.


Een reactie plaatsen

Astronauten

Twee Amerikaanse astronauten landden in hun capsule op de maan. Neil Armstrong klom eruit, zette voet op de maan, plantte de Amerikaanse vlag en zei: “Een kleine stap voor een mens, een grote stap voor de mensheid!”

Oké, maar hoe zat het met de tweede man die de maan op schuifelde? Weet je wat er met hem gebeurde? Hij vloog naar de aarde terug en ging zich bezatten, omdat hij zich als nummer twee geheel onbelangrijk voelde! Dat hij uit ontelbaar veel kandidaten gekozen was om mee te gaan, speelde geen rol! Dat hij verhalen kon vertellen die slechts twee mannen ter wereld konden vertellen, speelde geen rol! Want hij was niet nummer één!

Welke les zouden we kunnen leren van een jong overleden miljardaire en een kapotgedronken triomf? Precies: het speelt geen enkele rol wat je hebt gepresteerd of nog zult presteren! Zolang je een verkeerde en negatieve focus hebt, zal het je nooit gelukkig maken!


Een reactie plaatsen

De verborgen krachten van superhelden

In het boek “Onstuitbaar” van Chris Zook schrijft hij een mooi stukje over superhelden.

 

In onze kinderjaren waren we geboeid door verhalenboeken met personages die plotseling speciale krachten krijgen en verbazingwekkende heldendaden verrichten. Ze stimuleerden onze fantasie. In de mogelijkheid om ineens enorm veel sterker te worden, zelfs een supermens, schuilt zowel iets fascinerends als iets hoopgevends.

Spider-Man was een sullige middelbare scholier die plotseling muren kon beklimmen, supersterke spindraden kon maken waaraan hij kon hangen en het gevaar scherp aanvoelde. Hij kreeg deze buitengewone vaardigheden nadat hij door een radioactieve spin was gebeten. Avontuur na avontuur gaat Spider-Man de strijd aan met superschurken van wie gewone stervelingen het nooit zouden kunnen winnen, zoals de Green Goblin, een snode zakenman die bovenmenselijke kwaliteiten ontwikkelde na aan een experimenteel serum te zijn blootgesteld.

 

Bijna alle helden volgen deze formule: ze worden door iets van buitenaf getransformeerd en krijgen zo nieuwe, verbazingwekkende krachten.

 

Wat is jouw verborgen kracht?


Een reactie plaatsen

Marshmallows

Het bekendste langetermijnonderzoek naar wilskracht is de Marshmallow-test. Psycholoog Walter Mischel zette eind jaren zestig aan de universiteit van Stanford tientallen 4-jarige kinderen een marshmallow voor. Ze mochten zelf bepalen of ze het snoepje meteen opaten of niet. Maar Mischel beloofde hun een tweede marshmallow als ze enkele minuten zouden wachten.

De kinderen die de wilskracht konden opbrengen om te wachten op de tweede marshmallow bleken tien jaar later hogere cijfers te halen op school. Andere vervolgstudies wezen uit dat ze op latere leeftijd ook meer zelfvertrouwen hadden en zich beter konden concentreren.

Wat is jouw wilskracht?


Een reactie plaatsen

Managers en sociale media

Zonder sociale mediaskills red je het als manager tegenwoordig niet meer. Toch schrikken veel leidinggevenden nog terug voor de risico’s van uitglijers op dit glibberige pad. De Amerikaanse multinational General Electric laat zien hoe je die kunt vermijden en de nieuwe kansen optimaal kunt benutten (bron: McKinsey).

Managers en sociale media

Welke sociale mediaexpertise heb jij?


Een reactie plaatsen

Anders denken – voorbeeld

In het FD persoonlijk van zaterdag 9 maart 2013 stond een artikel over Hans van Dijk, directeur-eigenaar van Van Dijk te Waalwijk. Een mooi voorbeeld over ‘anders denken’:

…Laatst werd de winkel getroffen door een ramkraak. De dader was door onze beveiligingscamera vastgelegd. Een still van de beelden heb ik vervolgens op onze site gezet, met de tekst: “We houden erg van onze klanten, helemaal als ze enthousiast zijn over ons assortiment. Bent u net zo’n vroege vogel als de persoon op deze foto, neem dan contact op voor een afspraak. Dan doen we speciaal voor u de lichten aan.”…


Een reactie plaatsen

De drie zeven van Socrates

De Griekse wijsgeer Socrates liep eens door de straten van Athene. Plotseling kwam een man opgewonden naar hem toe en zei: “Socrates, ik moet je iets vertellen over je vriend die…”. Socrates onderbrak hem: “Heb je datgene wat je mij wilt zeggen gezeefd door de de drie zeven?” De man keek hem vragend aan. “De eerste zeef is de waarheid. Heb je onderzocht of alles wat je zeggen wilt waar is?” “Nee, ik hoorde het vertellen en…” “Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan? De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?” Aarzelend antwoordde de man: “Nee, dat niet, integendeel…” “Laat ons dan de derde zeef gebruiken. Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat je zo opwindt?” “Nee, niet direct noodzakelijk.” “Welnu,” zei Socrates, “als wat je vertellen wilt niet waar; niet goed èn niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee.”

 


Een reactie plaatsen

De herder en de manager

Een herder hoedt zijn kudde schapen op een ver en verlaten veld als hij een splinternieuwe BMW 645 cabrio in een stofwolk ziet naderen. De bestuurder, een man elegant gekleed in een pak van Versace, schoenen van Gucci, een bril van Ray Ban en een stropdas van Yves Saint Laurent, stopt en leunt uit het raam. “Als ik jou precies vertel hoeveel schapen jij hebt, krijg ik er dan eentje van je?” vraagt hij aan de herder. De herder kijkt de yub aan en zegt: “Oké, waarom niet.”

 

De yub trekt onmiddellijk zijn laptop van Apple op zijn schoot en verbindt deze via bluetooth met zijn mobieltje van KPN. Hij maakt een gprs verbinding met internet, surft naar een website van NASA en selecteert een navigatie systeem om zijn exacte positie te bepalen. Hij stuurt vervolgens de data naar een andere satelliet van NASA, die het gebied scant en hem een ultra scherpe foto stuurt. De yup opent Adobe Photoshop en stuurt de foto naar een laboratorium in Hamburg, dat hem na enkele seconden een E-mail stuurt op zijn IPhone met de bevestiging dat de foto is bewerkt en opgeslagen. Via en ODBC connectie maakt hij verbinding met een MS-SQL database en in een spreadsheet met honderden ingewikkelde formules laadt hij alle data via de Email van zijn IPhone. Na enkele minuten genereert het programma een antwoord van 15o pagina’s in kleur en de yup drukt deze af op zijn mini laserjet. Hij kijkt de herder aan en zegt: “Jij hebt exact 1586 schapen.” “Dat klopt,” zegt de herder, “je mag dus een schaap uitzoeken.” De yup stapt uit, zoekt een dier uit en doet hem in zijn achterbak.

 

Dan zegt de herder: “Hé, als ik jouw beroep raad, geef je dan mijn dier terug?” De yup denkt even na en zegt: “Oké, waarom niet?” De herder zegt: “Jij bent een manager.” “Ongelooflijk”, zegt de yup, “hoe weet je dat?”

 

“Dat is niet zo moeilijk” zegt de herder:

Je verschijnt terwijl niemand daarom gevraagd heeft, je stelt een vraag waarop niemand zit te wachten en je wilt betaald worden voor een antwoord dat ik al weet… bovendien begrijp je niets van mijn werk, dus geef mijn hond terug!”


Een reactie plaatsen

De wedstrijd tussen de haas en de schildpad

De haas moest altijd lachten wanneer hij de schildpad zag lopen, want het ging zo langzaam. “Ik begrijp niet waarom jij ooit naar iets onderweg gaat”, zei hij pesterig. “Als jij eindelijk aankomt, is het altijd te laat en alles is allang voorbij.”

De schildpad lachte een beetje. “Vlug ben ik niet,” zei hij, “maar toch durf ik te wedden dat ik eerder aan de overkant van dit veld ben dan jij. Zullen we een wedstrijd houden? Dan kun je het zien.” “Goed!” riep de haas en meteen sprong hij ervandoor, zo snel als hij kon. De schildpad ging heel rustig op weg.

Nu was het die dag erg warm weer met een brandende zon, en de haas werd halverwege moe en slaperig. “Weet je wat,” dacht hij. “Ik doe even een tukje onder die heg hier. Zelfs als die schildpad me intussen voorbijloopt, heb ik hem in een flits weer ingehaald.” De haas ging in de schaduw liggen en viel in slaap. De schildpad kroop gestaag voort onder de warme zon.

Pas na lange tijd werd de haas wakker. Het was veel later dan hij dacht en hij keek eens rond. Geen schildpad te bekennen. “Nou nou,” mompelde hij, “waar zit dat vriendje? Wacht maar, ik zal hem eens wat laten zien.”

Als een pijl uit een boog schoot hij weg, door het korte gras, door het koren, over sloten, langs braamstruiken, en bij de laatste bocht bleef hij even staan om te zien waar de eindstreep lag. Daar! En nog geen halve meter ervoor kroop de schildpad, langzaam maar zeker, stap voor stap, dichter en dichter naar het eindpunt.

Met een geweldige sprong stoof de haas erop af. Maar hij was te laat. Toen hij de lijn passeerde, was de schildpad hem juist voor geweest.

“Zie je nou wel,” zei de schildpad.

Maar de haas had geen adem meer om te kunnen antwoorden.